ایلان ماسک در حال اجرای برنامه سبک معماری و زندگی بر روی مریخ است!

0 دیدگاه
مقاله آموزشی
Rate this post
ایلان ماسک در حال اجرای برنامه سبک معماری و زندگی بر روی مریخ است!

ایلان ماسک، بنیان گذار اسپیس ایکس و طرفدار داستان های علمی تخیلی، در تلاش است تا داستان سفر زندگی و معماری فضایی به مریخ را به یک واقعیت علمی تبدیل کند.

 

ایلان ماسک، احیاگر زندگی و سبک معماری در مریخ؟

ایلان ماسک توضیح می‌دهد:

«برای محافظت از موجودیت بشر، ما باید به یک تمدن چند سیاره‌ای تبدیل شویم.»

 

 ماسک می‌گوید که تمرکز لیزری روی اطمینان از ساختن خانه دوم در جای دیگری در فضا است و چشم‌اندازش به مریخ است، البته او تنها نیست.

بررسی مفهومی معماری ماه به مریخ ناسا که به تازگی منتشر شده است، “مطالعه ای در مورد سخت افزار و عملیات مورد نیاز برای ماموریت های انسانی به ماه و مریخ” است که منجر به کشف علمی طولانی مدت و سکونت انسان در اعماق فضا می شود.

البته فراموش نکنیم، که تا رسیدن به آنجا راه زیادی در پیش است، و نه تنها 140 میلیون مایل (متوسط ​​فاصله تا مریخ) بزرگترین چالش برای سکونت در مریخ است، بلکه استعمار نهایی، خود بشریت و بلاتکلیفی ماست.

بسیاری از ما می‌پرسیم که چرا باید این همه انرژی – هم تلاش و هم منابع – را در چنین کاری صرف کنیم، در حالی که مسائل مبرم‌تری در اینجا روی زمین وجود دارد؟

 

تصویر خانه در مریخ

زندگی درمریخ، و این‌ همه هزینه چرا!
پاسخ به این موضوع فقط  تک بعدی نیست، عوامل بررسی شده این است که؛

  • تغییرات آب و هوا تنها تهدیدی در سطح انقراض نیست که ما به عنوان یک تمدن با آن روبرو هستیم.
  • تاریخ اخیر بسیار به ما آموخته است، با همه‌گیری‌های جهانی و تشدید تنش‌های هسته‌ای که تنها برخی از بدترین سناریوهایی را نشان می‌دهند که می‌توانند ما را کاملاً از بین ببرند.
  • بنابراین، همانطور که گفته های قدیمی تقریباً می گوید … چرا همه تخم مرغ های خود را در یک سیاره قرار دهیم؟
  • خوش بینانه ترین برنامه های زمانی سفر به مریخ در مقیاس کوچک را بین سال های 2040 تا 2050 قرار می دهد.

 

الگوی معماری زمینی برای طراحی زندگی آینده بشر در مریخ

الگوی معماری زمینی برای طراحی زندگی آینده بشر در مریخ

فضا بزرگ است… واقعاً بزرگ است. اگرچه مریخ نزدیک‌ترین همسایه سیاره‌ای ما است، تغییر فاصله بین دو مدار آسمانی به معنای زمان سفر حدود شش ماهه است ( حتی در سرویس سریع)

بنابراین مهم است که تا جایی که می توانیم تجهیزات، منابع و افراد بیشتری را در کمترین سفر ممکن حمل کنیم. یعنی بسته بندی سبک و محکم.

خوشبختانه، شهرهای بیش از حد شلوغی که به نظر می‌رسد همه ما می‌خواهیم در اینجا روی زمین زندگی کنیم، تمرین بسیار خوبی برای طراحی و زندگی در نوع زیستگاه‌های کوچکی هستند که در حمل‌ونقل بین سیاره‌ای به آن نیاز داریم.

این مجموعه نشان می دهد که معماران، طراحان و مسافران فضایی چگونه می توانند این کار را انجام دهند. پلان‌های زاویه‌ای طبقه آپارتمان‌هایی مانند Gambetta و Standhal، هر دو توسط miogui و هر دو در پاریس، فرانسه، نشان می‌دهند که چگونه، با برهم زدن مفروضات مستطیل فضای داخلی، می‌توانیم فضاهای فشرده‌تر کاربردی‌تری ایجاد کنیم و چگونه سطوح آینه‌ای می‌توانند عملاً فضا را گسترش دهند. حداقل از نظر بصری

ممکن است در ابتدا  عادت کردن به فقدان گرانش در پرواز های فضایی سخت باشد ، اما طراحی سه بعدی به جای دو بعدی می تواند استفاده از فضاهای کوچک را آسان تر کند، همانطور که هر دو پروژه Duplicate-Duplex  در تایلند نشان می دهد. معمار لمس، و آپارتمان کوچک در پاریس، توسط استودیو کیتوکو. در همین حال، استودیو آقای فالک ثابت می‌کند که کمبود فضای داخلی وقتی با منظره‌ای عالی همزمان باشد، مانند کابین Nolla در Valisaari، فنلاند، کمتر مشکل‌ساز می شود.

 

معماری چگونه مریخ را زیباتر و تجملاتی می کند؟

معماری چگونه مریخ را زیباتر و تجملاتی می‌کند؟

اگرچه این یک هدف بلند مدت است که مریخ را کاملاً زمینی کنیم – به این معنی که جو سیاره را تغییر دهیم، آن را شبیه به زمین کنیم و بتوانیم زندگی انسان را بدون نیاز به اکسیژن و آب خود حفظ کنیم.

ما نمی توانیم وقتی برای اولین بار وارد فضای مریخ می شویم از چنین تجملاتی لذت ببریم. که در این حالت  در مریخ وقتی از خانه بیرون می آییم با دمایی مشابه ،تشعشعات خورشیدی تقریباً دو برابر آن در زمین را با در نظر گرفتن طوفان های گرد و غبار یک ماهه، سپری می کنیم که به اندازه اینجا برای سلامتی ما مفید نخواهد بود.
با حفر غارها در صخره های مریخ، یا ساختن گنبدهای محکم (که توسط لایه های ضخیم فلز یا آب توسط انسان ساخته شده، محافظت می شود)، با این حال، می توانیم محیط های زندگی محافظت شده از آب و هوای شدید ایجاد کنیم.

 

الگوی معماری غارنشینی برای طراحی معماری در مریخ

الگوی معماری غارنشینی برای طراحی معماری در مریخ

البته انسان های اولیه در زندگی در غارها به خوبی مهارت پیدا کردند. و همانطور که این بازسازی پناهگاه جنگلی در هلند نشان می‌دهد، ما به طور کامل استعداد خود را از دست نداده‌ایم.

Dome of Visions مجموعه ای آزمایشی از پروژه های ساخت گنبدهای شیشه ای ژئودزیکی با آب و هوای جایگزین برای محیط های اطراف است.

کریستوفر تجلگارد، معمار پروژه، توضیح می‌دهد:

پاراگراف در المان نقل قول

«کسانی که داخل می‌شوند، با گرمای یک روز آرام تابستانی، بوی بوته‌های رزماری بی‌شمار، زنبورهای شلوغ، و درخت زیتون 100 ساله در آغوش گرفته و در پناه بهار قرار گرفته‌اند. -باد تازه بیرون.’ صدایی بسیار زیباتر از نور فرابنفش و جو کم فشار در مریخ است.

در همین حال، DOM(E) با نشان دادن سهولت ساخت این گنبدها با هر چشم انداز، یک خانه گنبدی پیش ساخته برای ایجاد راحتی در غیرقابل سکونت ترین مناطق زمین طراحی شده است.

 

الگوی شبیه سازی شده سبک معماری برای ساکنان اولیه مریخ

الگوی شبیه سازی شده سبک معماری برای ساکنان اولیه مریخ

برای شبیه سازی زندگی برای ساکنان اولیه مریخ طراحی شد توسط Bjarke Ingels Group (BIG)، زیستگاه ICON Mars Dune Alpha، که در حال حاضر شرکت کنندگان در آزمون را به چالش می کشد تا به مدت 12 ماه در فضای پرینت سه بعدی خود به وسعت 1700 فوت مربع زندگی کنند، و بعد از آن از آنها پرسیده شد. برای استفاده از VR و انجام تحقیقات علمی و پیاده روی های فضایی شبیه سازی شده. جیسون بالارد، مدیر عامل ICON، توضیح می‌دهد که محیط پرینت سه‌بعدی همچنین نشان می‌دهد که هم چاپ سه‌بعدی در مقیاس ساخت‌وساز می‌تواند «بخشی ضروری از جعبه ابزار بشریت» باشد و هم «روی زمین و هم رفتن به ماه و مریخ برای ماندن». با ارسال چاپگرهای سه بعدی پیش از موعد، می‌توانیم معماری مستعمره‌ای از پیش ساخته شده را با تمام امکانات موجود در خانه، آماده و منتظر انتقال به آن ایجاد کنیم.

دانشمندان دانشگاه منچستر با مخلوط کردن نشاسته سیب زمینی و نمک با ماده شبیه سازی شده ای که سطح مریخ را شبیه سازی می کند، توانستند ماده ای را بسازند – که نام آن را StarCrete گذاشته اند – با استحکام دو برابر بتن مبتنی بر زمین. با ویژگی های مشابه نسخه خانگی. خود چیزی است که ما در حال حاضر برای ساختن سازه‌های پرینت سه بعدی مانند این خانه بتنی چاپ سه بعدی در Wuxi، چین استفاده می‌کنیم.
علاوه بر ساختن زیستگاه، یکی از اولین وظایف سازندگان رباتیک، ساختن پل ها نیز خواهد بود که ما را قادر می سازد مناطق بزرگ تری از سطح سنگی مریخ را پوشش دهیم. پل استریاتوس متعلق به معماران زاها حدید و گروه تحقیقاتی بلوک نشان می‌دهد که چگونه بلوک‌های بتنی پرینت سه بعدی می‌توانند بدون استفاده از ملات به یکدیگر متصل شوند و یک پل را تشکیل دهند.

 

خانه بتنی پرینت سه بعدی / تیم پروفسور XU Weiguo از دانشکده معماری دانشگاه Tsinghua

خانه بتنی پرینت سه بعدی / تیم پروفسور XU Weiguo از دانشکده معماری دانشگاه Tsinghua 

پل استریاتوس / گروه پژوهشی معماران زاها حدید + بلوک

پل استریاتوس / گروه پژوهشی معماران زاها حدید + بلوک

 

کابین کتاب بتنی پرینت سه بعدی با روبات / تیم پروفسور XU Weiguo

کابین کتاب بتنی پرینت سه بعدی با روبات / تیم پروفسور XU Weiguo

 

خانه چاپ سه بعدی فناوری TECLA و گل رس / معماران ماریو کوسینلا

خانه چاپ سه بعدی فناوری TECLA و گل رس / معماران ماریو کوسینلا


نمونه اولیه TOVA / Posgrado 3D Printing Architecture IAAC

نمونه اولیه TOVA / Posgrado 3D Printing Architecture IAAC

 

طراحی اشیاء نوظهور؛ خانه نمک چاپ سه بعدی

طراحی اشیاء نوظهور؛ خانه نمک چاپ سه بعدی

 

فراتر از هندسه؛ غرفه پرینت سه بعدی پلاستیکی / Archi-Union Architects + Fab-Union

فراتر از هندسه؛ غرفه پرینت سه بعدی پلاستیکی / Archi-Union Architects + Fab-Union

 

مرز نهایی

ماسک می‌گوید: دقیقاً مانند معماری، اکتشافات فضایی و استعمار خارج از زمین، «باور به آینده و فکر کردن به اینکه آینده بهتر از گذشته » خواهد بود  ، و من نمی‌توانم به چیزی هیجان‌انگیزتر از بیرون رفتن و در میان ستارگان بودن،فکر کنم.

 

 

مترجم: مهندس ارشد معماری ایمان قادری        تصویر ایمان قادری

منبع: آرچ دیلی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

preloader