شهر هوشمند – قسمت اول

0 دیدگاه
مقاله آموزشی
Rate this post
شهر هوشمند - قسمت اول

شهر هوشمند شهری است که از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات (ICT) برای افزایش کارایی عملیاتی، اشتراک‌گذاری اطلاعات با مردم و بهبود کیفیت خدمات دولتی و رفاه شهروندان استفاده می‌کند.

در حالی که تعریف دقیق شهر هوشمند متفاوت است، ماموریت کلی شهر هوشمند بهینه سازی عملکرد شهر و افزایش رشد اقتصادی در عین بهبود کیفیت زندگی شهروندان با استفاده از فناوری هوشمند و تجزیه و تحلیل داده‌ها است.

چندین ویژگی اصلی برای تعیین هوشمندی یک شهر استفاده می شود. این ویژگی ها عبارتند از:

  • زیرساخت مبتنی بر فناوری؛
  • ابتکارات زیست محیطی؛
  • عملکرد بالا سیستم حمل و نقل عمومی؛
  • حس مطمئن برنامه ریزی شهری
  • زندگی و کار در داخل شهر و استفاده از منابع آن.

 

رابطه شهر هوشمند و دولت

موفقیت یک شهر هوشمند به توانایی آن در ایجاد رابطه قوی بین دولت – از جمله بوروکراسی و مقررات آن – و بخش خصوصی بستگی دارد. این رابطه ضروری است زیرا بیشتر کارهایی که برای ایجاد و حفظ یک محیط دیجیتال و مبتنی بر داده انجام می شود، خارج از دولت انجام می شود.

تجهیزات نظارتی برای خیابان‌های شلوغ می‌تواند شامل حسگرهای یک شرکت، دوربین‌های شرکتی دیگر و سرور شرکت دیگری باشد.

علاوه بر این ممکن است پیمانکاران مستقل برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استخدام شوند که سپس به دولت گزارش می شود.سپس این داده‌ها می‌تواند منجر به ایجاد تیم توسعه برنامه‌ای شود که برای یافتن راه‌حلی برای مشکلات موجود در داده‌های تحلیل شده باشند.

اگر راه حل نیاز به به روزرسانی و مدیریت منظم داشته باشد، این تیم یا شرکت می تواند بخشی از سیستم شود. بنابراین، موفقیت یک شهر هوشمند بیشتر بر ایجاد روابط مثبت متمرکز است تا تکمیل یک پروژه واحد.

 

فناوری شهر هوشمند

فناوری شهر هوشمند

شهرهای هوشمند از ترکیبی از دستگاه های اینترنت اشیا (IoT)، راه حل های نرم افزاری، رابط های کاربری (UI) و شبکه های ارتباطی استفاده می کنند.

با این حال، آنها در درجه اول به اینترنت اشیا متکی هستند. اینترنت اشیا شبکه‌ای از دستگاه‌های متصل مانند وسایل نقلیه، حسگرها یا لوازم خانگی است که می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و داده‌ها را مبادله کنند.

داده‌های جمع‌آوری‌شده و تحویل‌ داده شده توسط حسگرها و دستگاه‌های IoT در ابر یا روی سرورها ذخیره می‌شوند.

اتصال این دستگاه ها و استفاده از تجزیه و تحلیل داده ها همگرایی عناصر فیزیکی و دیجیتالی شهر را تسهیل می کند، بنابراین کارایی بخش عمومی و خصوصی را بهبود می بخشد، منافع اقتصادی را افزایش می‌دهد و زندگی شهروندان را بهبود می بخشد.

دستگاه‌های اینترنت اشیا گاهی اوقات دارای قابلیت‌های پردازشی به نام محاسبات لبه هستند. محاسبات لبه تضمین می کند که فقط مهم ترین و مرتبط ترین اطلاعات از طریق شبکه ارتباطی مخابره شود.

 

امنیت شهر هوشمند

یک سیستم امنیتی فایروال برای حفاظت، نظارت و کنترل ترافیک شبکه در یک سیستم محاسباتی ضروری است.

فایروال‌ها با جلوگیری از هرگونه دسترسی غیرمجاز به شبکه اینترنت اشیا یا داده‌های شهر، اطمینان می‌دهند که داده‌هایی که دائماً در یک شبکه شهر هوشمند منتقل می‌شوند، ایمن هستند.

سایر فناوری های شهر هوشمند عبارتند از:

  • واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API)
  • هوش مصنوعی (AI)
  • پردازش ابری
  • داشبوردها
  • یادگیری ماشینی (ML)
  • ماشین به ماشین (M2M)
  • شبکه مش

 

ویژگی های یک شهر هوشمند

روندهای جدید مانند اتوماسیون، یادگیری ماشینی و اینترنت اشیاء باعث پذیرش شهر هوشمند می شوند.

از نظر تئوری، هر حوزه ای از مدیریت شهری را می توان در طرح شهر هوشمند گنجاند، یک مثال کلاسیک، پارکومتر هوشمند است که از یک برنامه کاربردی برای کمک به رانندگان برای یافتن مکان‌های پارک موجود، بدون گشتن طولانی مدت خیابان‌های شلوغ شهر استفاده می‌کند.

همچنین در عرصه حمل‌ونقل، مدیریت ترافیک هوشمند برای نظارت و تجزیه و تحلیل جریان‌های ترافیکی به منظور بهینه‌سازی چراغ‌های خیابان و جلوگیری از شلوغی بیش از حد جاده‌ها بر اساس زمان‌بندی ساعات روز یا ساعات شلوغی استفاده می‌شود.

حمل و نقل عمومی هوشمند یکی دیگر از جنبه های شهرهای هوشمند است.اشتراک ماشین و دوچرخه نیز از خدمات رایج در یک شهر هوشمند هستند.

صرفه جویی در انرژی و بهره وری از محورهای اصلی شهرهای هوشمند است.با استفاده از حسگرهای هوشمند،چراغ‌های خیابان هوشمند زمانی که خودرو یا عابران پیاده در جاده‌ها وجود ندارند، کم‌نور می‌شوند.

فناوری شبکه هوشمند می‌تواند برای بهبود عملیات، نگهداری و برنامه‌ریزی، و برای تامین برق مورد نیاز و نظارت بر قطعی انرژی مورد استفاده قرار گیرد.

ابتکارات شهر هوشمند همچنین با هدف نظارت و رسیدگی به نگرانی های زیست محیطی مانند تغییرات آب و هوا و آلودگی هوا انجام می شود.

مدیریت زباله و بهداشت نیز می‌تواند با فناوری هوشمند بهبود یابد، چه با استفاده از سطل‌های زباله متصل به اینترنت و سیستم‌های مدیریت ناوگان مجهز به اینترنت اشیا برای جمع‌آوری و حذف زباله، یا استفاده از سنسورها برای اندازه‌گیری پارامترهای آب و تضمین کیفیت آب آشامیدنی.

 

ویژگی های یک شهر هوشمند

اجزای شهر هوشمند

فناوری شهر هوشمند به طور فزاینده ای برای بهبود ایمنی عمومی، از نظارت بر مناطق با جرم و جنایت تا بهبود آمادگی اضطراری با حسگرها، مورد استفاده قرار می گیرد.

به عنوان مثال، حسگرهای هوشمند می توانند اجزای حیاتی یک سیستم هشدار اولیه قبل از خشکسالی، سیل، رانش زمین یا طوفان باشند.

ساختمان های هوشمند نیز اغلب بخشی از پروژه شهر هوشمند هستند. زیرساخت‌های قدیمی را می‌توان بهسازی کرد و ساختمان‌های جدید را با حسگرها ساخت تا نه تنها مدیریت زمان بلکه مدیریت فضا و تضمین امنیت عمومی را فراهم کند، سلامت ساختاری ساختمان‌ها را نیز نظارت کند.

سنسورها می توانند فرسودگی را تشخیص دهند و در صورت نیاز به تعمیرکار و مدیر ساختمان اطلاع دهند. شهروندان می توانند در این زمینه کمک کنند و در صورت نیاز به تعمیرات در ساختمان ها دولتی و سایر زیرساخت های عمومی مانند خرابی خیابان‌ها، از طریق اپلیکیشن شهر هوشمند به مسئولان اطلاع دهند.

همچنین سنسورها می توانند برای تشخیص نشت در شبکه های آب و سایر سیستم های لوله‌کشی استفاده شوند که به کاهش هزینه ها و بهبود کارایی کمک می کند.

همچنین فن‌آوری‌های شهر هوشمند، کارایی‌ تولیدی‌‌ها و کشاورزی در اطراف شهرها را افزایش می‌دهد از جمله ایجاد شغل، بهره‌وری انرژی، مدیریت فضا و کالاهای تازه‌تر برای مصرف‌کنندگان به ارمغان می‌آورد.

 

 

مترجم: علیرضا رحیمی؛ مشاور فناوری و تجاری        تصویر علیرضا رحیمی، مشاور فناوری و تجاری

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

preloader